مثل عبور آب از میان تنهایی سنگلاخمثل عبور نسیم از روی سکوت دشت مثل عبور زمان از لابه‌لای آلبوم‌های قدیمیصدایت از من عبور کرد...نه می‌توانم فراموشت کنمو نه می‌توانم جهان پیش از تو رابه خاطر آورم...!چرا از صدایت عکس نگرفتم؟چرا...؟!((محمد جواد جلیلیان))

تو چیستی،

كه من از موج هر تبسم تو

بسان قایق سرگشته ،

روی گردابم!

((فریدون مشیری))

-

کانال شعر های باران خورده در پیام رسان "بله"

ble.ir/sherebarankhordee

به کودکان جهان یاد دادم نامت را چگونه بنویسند تا لب‌هایشان چون توت شیرین شودمحبوبم! تو در کتاب‌های خواندنی‌اشان و کیسه‌های شیرینی‌اشان جا گرفتی.تو را در سخنان پیامبران و باده‌ی راهبان نهان کردم در دستمال‌های خداحافظی.تو را بر پنجره‌های کلیساها کشیدمو آینه‌های رویاییو بدنه‌ی کشتی‌ها. به ماهیان دریا نشانی‌ات را دادمنشانی‌های گذشته خود را فراموش کردند.به بازرگانان خاور دور از گنجینه‌های پیکرت گفتم کاروان‌های هند دیگر عاج نخریداریندمگر از بازار پیکرت. به باد سپردم تا طره‌های گیسوانت را شانه کنداز

بيچارِه "خيال "ِ ساده یِ من

نميداند كه تو مرا

فراموش كرده ای ...

هرشب با يادِ تو

"تا صبح"

مرا بيدار نگه ميدارد...!

((مژگان بوربور))

دوست داشتن دری ست کلید که در قفل می چرخد در باز می شود یا که بسته ؟! دوستت دارم که می گوییدقیقا می میرم یا که زنده می شوم ...؟!نه تصویرم در آیته ی آسانسور نه سایه ام در پیاده رو هیچ کدام نمی توانند به دوست داشتنت خیانت کنند در آغوش بوسه هایت می توانم لبم را پیدا کنم و در ان گلی بکارممی دانم بارانی که تو را دیده است دیگر به دریا برنمی گرددسمیه بحرکاظمی (آرزو)

مادر سقوط، دو سایه‌ی تنها بودیم؛شبیه دو سلولِ هم‌ریشهبا دو سرنوشتِ متفاوتدر ضیافتِ خاموشِ زندگیدر جست‌وجوی کالبدی تازهمیان ویرانه‌های خویش می‌گشتیم؛و قلب‌هایمانآن‌قدر کوچک بودکه نمی‌توانستندبرای تکاندنِ غبارِ دلتنگی،به دست‌های بیشتری بدل شوند...((اعظم ملک پور))